เพื่อนคนหนึ่ง

ถามขึ้น

ในคืนหนึ่ง

ทนได้อย่างไร ...ไม่คิดถึง

เธอหมายถึงคนรักเก่าของฉันคนหนึ่ง

ที่เพิ่งเลิกรา

เธอบอกว่าเธอทนไม่ได้ ... คงคิดถึงทุกวันแน่ๆ

ฉันนั่งคิด

...หรือเพราะท่าทีของฉันไม่แสดงออกว่าทรมาน

ไม่บ่งบอกว่าคิดถึงใครสักคน

ทั้งที่จริง...ไม่เคยที่จะไม่คิด

ฉันตอบเพื่อนว่า เมื่อเราตัดสินใจแล้ว

เราต้องยอมรับผลของการตัดสินใจของตัวเอง

และผลนั้นมันอาจทำให้เราเจ็บ...

บางที ระยะยาว

บางคราว ระยะสั้น

และบางทีเวลาที่คิดถึงคนรักเก่า

มันทำให้เราทุเรศตัวเองเหลือเกิน

คิดถึงแค่เวลาที่ไม่มีใคร

นึกถึงแค่เวลาที่อยู่คนเดียว

เท่านั้นเอง...เลยคิดถึง

มันจะเห็นแก่ตัวไปหน่อยไหม ?

ที่จะคิดถึงใครสักคนด้วยเหตุผลแค่นั้น

มันจะไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ?

ที่จะกลับมารักใครสักคน

ด้วยเรื่องงี่เง่า เห็นแก่ตัว...แค่นั้น

ทนเหงา

ดีกว่าทนคนที่มักจะทำให้เราปวดร้าว

มีคนรักเก่าไว้ให้คิดถึง

ดีกว่านั่งคิดถึง...ทั้งๆ ที่เป็นคนรักกัน